HAZİRAN YAĞMURU

Çocuk kafasını babasına doğru kaldırmak istiyor ama babasının başının hemen yanından, dünyayı ilk defa aydınlatacakmış gibi bir şevkle parlayan güneş iri, yeşil gözlerine saldırıp buna engel oluyordu. Ancak sol gözünü tamamen kapatıp sağ gözünü de iyice kısınca kaldırabildi kafasını.

Kaldırınca da sordu hemen “Bugün ne olacak ki baba?”

Evdeyken babasını duymuştu. “Bugün çok güzel olacak” diyordu annesine. Birkaç kez tekrarlamıştı bunu. “Bugün çok güzel olacak.” Sonra babası tarlayı kontrol etmek için çıkınca o da babasının peşine takılmıştı. Sağlı sollu, çoğu boyunu aşan mısırların arasından yürüyorlardı şimdi. Aylardan hazirandı, hasat zamanı yaklaşmıştı ama yağış az olduğu için mısırlarda hala yeterince nem birikmemişti. Babası ara sıra durup koçanlardan birini sıyırıp birkaç daneyi çıkarıyor, onları iri parmaklarıyla ezip ne kadar nemlendiklerini kontrol ediyordu.

Kafasını hiç indirmeden “Daha ne olsun, yağmur yağacak!” dedi fark edilir bir coşkuyla. “Bu kupkuru toprağa can suyu inecek göklerden. O can suyu topraktan mısıra yürüyecek. Yürüyecek ki daneler olgunlaşsın da hasat edelim.”

Çocuk kafasını biraz daha kaldırıp gökyüzüne baktı. Soluk mavi gökyüzünde; kendinden başka hiçbir şeye ne onu gölgeleyecek bir buluta, ne serin bir rüzgara izin verecek dev bir ampulmüş gibi asılı duran güneşten başka hiçbir şey yoktu.

“Ama hiç o kara bulutlardan yok ki havada.” dedi şaşkınlıkla.

“Yaz yağmuru denir buna, kara bulut gerekmez.” dedi babası.

“Ama baba gökyüzünde hiç beyaz bulut bile yok ki.”

Bu sözü üzerine babası keyifli keyifli güldü. “Birazdan gelir bulutlar.”

Sonra çocuğa doğru dönüp eğildi. “Sen yağmur nasıl yağar bilir misin?”

“Bilirim tabii” diye atıldı çocuk hevesle. “Bulutlar birleştiği için yağmur yağar.”

“Yanlış” dedi babası. “Yağmur yağmak ister. O yağmak istediği için de bulutlar birleşir.” Başını göğe uzatıp havayı kokladı önce sonra da gülümseyerek ekledi “Yağmur bugün yağmak istiyor.”

Bir süre sonra sanki randevuları varmış gibi devasa beyaz bulutlar toplaştı gökyüzünde. Önce gölge serinliği geldi etrafa. Ardından esintisiyle mısırlara hışırtılı bir mutluluk şarkısı söyleten bir hafif bir rüzgar çıktı ortaya.

Hemen sonra bir haziran yağmuru yağmaya başladı ince ince.

Can suyu olduğu toprağa, ekine, insana…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s